In enkele van mijn vorige posts heb ik het al gehad over de kracht van meditatie. Niet meditatie in de “hocus pocus”-zin van het woord, maar meditatie als een wetenschappelijk onderbouwde methode om je geest te kalmeren.
Mediteren is echter niet altijd mogelijk. Soms zijn we zo geraakt door bepaalde gebeurtenissen, ondersteboven van bepaalde emoties dat we ons onmogelijk op onze ademhaling kunnen concentreren. In zulke gevallen – maar niet alleen dan – neem ik mijn toevlucht tot enkele yoga-ademhalingstechnieken. In tegenstelling tot meditatie waarbij je gewoon je ademhaling volgt, ga je bij yoga je ademhaling manipuleren – zij het op een zachtaardige manier. Het principe is simpel: als je je lichaam laat geloven dat het zich in een ontspannen toestand bevindt, dan volgt de geest vanzelf.
Het aantal yoga-ademhalingstechnieken is quasi onbeperkt. Het internet bulkt van de goedbedoelde raadgevingen, “onmisbare” hulpmiddelen, ongeloofwaardige gezondheidsclaims etc. Ikzelf ben niet zo te vinden voor mantra’s, chakra’s enz. Ook voor wierook en andere snuisterijen ben ik niet echt te vinden – de essentie van yoga ligt ‘m in de ademhaling en de verschillende asana’s (posities). Hoe interessant en gezond de asana’s ook mogen zijn, mijn interesse gaat toch vooral uit naar de ademhalingstechnieken (pranayama) – die zijn namelijk overal toe te passen (toch de minder luidruchtige varianten) op gelijk
welk ogenblik. Die gedachte alleen al is zeer geruststellend. Momenteel oefen ik mezelf in de volgende technieken:
1. de complete ademhaling: deze techniek bestaat uit vier onderdelen – a) de inademing (4 tellen): hierbij vul je opeenvolgend je buik, de middenste longkwab (door je ribben uiteen te zetten) en je borstkas (door je schouders naar achter te trekken) b) het vasthouden: je houdt de lucht vast (door je mond te sluiten en je kin naar je borstkas te brengen) zolang dit comfortabel aanvoelt – bij mij is dat 16 tellen c) het uitademen (8 tellen): eerst de borstkas leegmaken, dan je buik d) de rustfase (2 tellen). Deze cyclus herhaal ik 20 keer. Dit is ideaal om te ontspannen en kan gelijk wanneer worden uitgevoerd. Opgelet: de hele cyclus moet zonder spanning en geluidloos verlopen. Het is dus niet de bedoeling dat je piepend op intensive care belandt…
Daarnaast ben ik ook een fan van (voor een volledige, professionele beschrijving verwijs ik graag naar de wikipedia-pagina: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pranayama)
2. breath of fire: is een echte energizer – de “natural high” bij uitstek
3. afwisselende neusademhaling: kalmeert – logisch want je moet je volledig concentreren om deze goed te kunnen
En ja, als iemand me een jaar geleden had gezegd dat ik me met yoga ging bezighouden, dan had ik hem eens goed uitgelachen. Doe gerust hetzelfde, maar niet voordat u even heeft geprobeerd…
